|
Bir ses beklemek senden. Soluk
beklemek. Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım. Hiç bu
kadar uzun susmadın sevdiğim. Hiç bu kadar uzun gitmedin
bilmediğim yerlere, gözlerimi götürmeden yanında.
Dün gökyüzüne bir avuç yıldız
fırlattım. Karanlığında aydınlığım olsun diye. Şimdi
sensizliği kalbime fırlatıyorum, bıraktığım yerden dönesin
diye. Vazgeçilmezim sıra sende gururu bir yere fırlat ve
pişmanlığımla sızlayan şu kalbimi mükemmelliğinle donat.
Bir umuttu yanlızlık birşeyleri
paylaşamamaktı belki,gözler dalıp giderken, yaralı bir serçeye
ağlayan bir buluttu belkide,belki belkilerle dolu bir hayattı
bu.
Ben sensiz geçen günlerime
yanarken, belki sen bensizliğe sevineceksin.. Ama şunu
unutmaki birtanem; birgün sen de SEVECEKSİN.!
Ayrıldık işte sonunda bitti! kim
haklı kim haksız ne fark eder ki ne sen benden iyi nede ben
senden,sonuçta bi bedene sığamadık ki.Uslansanda fark etmez
benim için öldün. Dün gece son gözyaşım aktı dünyaya
döndüm.Çok sevdin zannetmiştim, artık gözümden düştün.
Bugün sensiz sensizlige uyandım,
kayalara çarpan dalgalar misali..içimde fırtınalar koptu
sensizligi hak etmemiştim ne nefes almayı nede
yaşamayı....Sensiz sensizligi yaşarken içimde hep sen vardın!
Bu nasıl \"SENSİZLİK?\" simdi sensiz \"sensizligimi\"
noktalıyor ve gidiyorum.
Islak sokakta bulursun kendini
yüreğin taş,dudakların yok,yaşadığını zannedip yürümek
istersin ellerin titrer gözlerin dolar yüreğinde ne varsa yaş
olup akar gözlerinden üşüdüğünü zannedersin ama
ölmektesindir...sıkı dur bebeğim buna ayrılık derler!!
Derin bir sessizlik kalbimi
yıksada paramparça olmuş hayatım herbir yanda sen süslü
caddelerde birileri ile cancana. Ben ise yıkık bi halde dipsiz
kuyulardayım.
|
